تبلیغات در اینترنتclose
کشتار وحشیانه سال 1990 افسران پلیس سری لانکا
زمان جاری : دوشنبه 06 خرداد 1398 - 7:31 قبل از ظهر
نام کاربری : پسورد : یا عضویت | رمز عبور را فراموش کردم

تعداد بازدید 1278
نویسنده پیام
admin
آنلاین

ارسال‌ها : 44
عضویت: 20 /6 /1392
محل زندگی: گنبد کاووس
سن: 19
شناسه یاهو: adel.khoje
تشکرها : 5
تشکر شده : 8
کشتار وحشیانه سال 1990 افسران پلیس سری لانکا
مکان : استان شرقی ، سری لانکا
زمان وقوع : 11 ژوئن 1990
هدف : افسران غیرمسلح پلیس سری لانکا
نوع حمله : کشتار مسلحانه
سلاح های استفاده شده : سلاح گرم
تلفات : 600 تا 774 نفر کشته
انجام دهنده : ببرهای آزادی بخش تامیل (LTTE)
کشتار سال 1990 افسران پلیس سری لانکا ، یک قتل عام دسته جمعی بود که در 11 ژوئن آن سال صورت گرفت . اعضای سازمان ببرهای آزادی بخش تامیل ، یک سازمان جدایی طلب تامیل ، متهم هستند در این واقعه بیش از 600 تن از افسران غیرمسلح پلیس سری لانکا را در استان شرقی این کشور کشته اند . برخی منابع تلفات این حادثه را 774 تن دانسته اند .
پیش زمینه
مداخله هند
طبق پیمان امضا شده میان هند و سری لانکا ، نیروی حافظ صلح هندی در جولای 1987 وارد سری لانکا شد . این حضور در میان افکار عمومی و سیاست مداران سری لانکایی هوادار چندانی نداشت . در ژانویه 1989 ، رییس جمهور راناسینغه پرماداسا به قدرت رسید . دولت او ابتدا مذاکره با ببرهای تامیل را در پیش گرفت که عملیات نظامی خونینی را در شرق و شمال کشور به راه انداخته بود . پرماداسا نیز موافق حضور هندی ها در خاک سری لانکا نبود . در ژوئن 1989 یک توافق آتش بس با LTTE امضا شد . پرماداسا که سعی داشت رهبران ببرها را تحت نفوذ خود بگیرد مقادیر فروانی سلاح به آن ها تحویل داد تا با نیروی حافظ صلح هندی بجنگند . اما در پایان سال 1989 و تحت فشار افکار عمومی ، پرماداسا از هندی خواست نیروهایشان را برگردانند و نگه دارند . نخست وزیر هند ، ویشواناث پراتاپ سینگ ، نپذیرفت و نیروهایش را از سری لانکا خارج کرد .
شکست مذاکرات صلح
در همین حال ، هیئت مذاکره دولت سری لانکا به رهبری وزیر امور خارجه ، عبدالقادر شاه الحمید ، با LTTE وارد مذاکره شد . هر چند گفتگوها در مراحل اولیه موفق بودند ، روی مسائل کلیدی مانند انحلال شورای استانی شمال شرقی و تصحیح بند ششم قانون اساسی کشور توافقی حاصل نشد . مذاکره کننده و استراتژیست اصلی ببرهای تامیل ، آنتون بالاسینغام ، دولت را تهدید کرد و این مذاکرات را آخرین شانس آن برای جلوگیری از وقوع دوباره جنگ دانست . وضعیت پس از درخواست وزیر دفاع سری لانکا ، رانجان ویجراتنه از ببرها برای کنار گذاشتن سلاح هایشان وخیم تر شد . رهبر ببرها ، ولوپیلای پرابهاکاران این درخواست را رد کرد و خصومت ها بالا گرفت .
ولوپیلای پرابهاکاران ، رهبر ببرهای تامیل
وقایع هم زمان
طی این دوره حضور ارتش سری لانکا به پادگان ها محدود شد و برای شکست نخوردن مذاکرات علیه ببرها اقدامی صورت نگرفت . اما در اواخر می 1990 تنش ها بیشتر شد . ارتش دریافت LTTE طی این دوره پناهگاه و سنگرهای فراوانی ایجاد کرده و در اطراف پادگان های دولتی مواضع دفاعی برپا کرده است . وزارت دفاع اما ، ارتش را ناچار به سکوت کرد .
حادثه ثاندیکولام
در 7 ژوئن 1990 یک خودرو حامل نیروهای دولتی که از واوونیا به سوی مولای تیوو در حرمت بود توسط ببرهای تامیل هدف قرار گرفت . یک سرباز کشته و 9 نفر زخمی شدند . وزارت دفاعی پاسخی نداد .
حادثه خیاط مسلمان
در 10 ژوئن 1990 پلیس ناحیه باتیکالوئا یک جوان مسلمان را که با یک زن سینهالی در وضعیت نامناسبی دیده شده بود دستگیر کرد . پلیس نمی دانست این جوان با ببرهای تامیل در ارتباط است . در ساعت 9:30 شب اعضای سازمان ببرهای تامیل وارد پاسگاه پلیس شدند و از پلیس خواستند جوان را آزاد کند . پلیس تقاضا را رد کرد و گفت او در بیمارستان شهر بستری است . ببرها این پاسخ را باور نکردند و دو تن از اعضای پلیس را ربودند .
قتل عام
در ساعت 6 صبح روز 11 ژوئن 1990 چریک های تامیل پاسگاه باتیکولوئا را محاصره کرده و 3 پلیس دیگر را نیز ربودند . یک ساعت بعد 250 نفر از اعضای مسلح سازمان ببرهای تامیل وارد شهر شدند و همه اعضای پلیس را بازداشت کردند . پلیس های سینهالی نژاد و خانواده هایشان به فرودگاه فرستاده شدند . افسران پلیس تامیل نژاد و خانواده هایشان به کلیسای مریم قدیس برده شدند . فرمانده پلیس شهر و 4 پلیس دیگر دستگیر شدند . طی غارت پاسگاه ها ، 45 میلیون واحد از پول سری لانکا ، طلا و جواهرات ، 109 قبضه تفنگ T56 ، 77 قبضه تفنگ T84 ، 28 قبضه مسلسل سبک ، 29 قبضه مسلسل خودکار ،56 مسلسل دستی ، 78 قبضه تفنگ مدل 303 و 78 قبضه تفنگ SAR80 هم به دست ببرها افتاد .
ببرهای تامیل به همه پاسگاه های پلیس در استان شرقی اخطار کردند باید تا ساعت 2:30 بعد از ظهر همان روز تخلیه شوند یا منتظر عواقب انجام ندادن این کار باشند . بازرس کل منطقه ، ارنست پررا نیز از پلیس خواست این درخواست را به منظور جلب حمایت رییس جمهور بپذرد . افسران پلیس نیز به امید ترک منطقه با سلامتی و آزادی از اسارت ببرها این درخواست را پذیرفتند .
سپس افسران سینهالی به اردوگاه ها و پادگان های ارتش و نیروی هوایی فرستاده شدند ، اما افسران تامیل به مدرسه ها انتقال یافتند . تا این زمان ببرها 899 نفر از اعضای پلیس را ربوده بودند که از این میان 125 تن موفق به فرار شدند . اسرا به جنگل های وینایاگاپورام و ترینکومالی برده شدند . پس از انتقال ، ببرهای تامیل افسران پلیس را به صف کردند و همه را از پشت به رگبار بستند . بین 600 تا 774 نفر کشته شدند .
همه افسران چنین سرنوشتی نداشتند . ایوان بوتجو که فرمانده پاسگاه کالمونای بود تسلیم نشد و از ساعت 3 تا 6 بعد از ظهر با ببرهای تامیل جنگید . بتوجو می گفت ( اگر هم کشته نشوم شکنجه خواهم شد ) و درخواست حمایت هوایی و توپخانه ای کرد که پذیرفته نشد . در ساعت 5:20 بعد از ظهر مقامات بالاتر از او خواستند تسلیم شود . سربازانی که تسلیم شدند همه کشته شدند .
در کالمونای کاروان ارتش هم هدف حمله قرار گرفت و 10 سرباز کشته شدند . از کشته ها ،324 نفر مسلمان و سینهالی و بقیه تامیل بودند .
رژه زنان مسلح عضو سازمان ببرهای تامیل
پیامدها
تلاش های شاه الحمید برای آزادی اسیران فایده ای نداشت . این کشتار به آتش بس میان دو طرف پایان داد . در 18 ژوئن 1990 وزیر دفاع در پارلمان سری لانکا اعلام کرد فقط به جنگ تمام عیار می اندیشد . دومین جنگ داخلی سری لانکا شروع شد . در اثر تخلیه های قبلی ، مناطق فراوانی به دست ببرها افتاده بود . راه ارتباطی دولت به شبه جزیره جافنا قطع شده بود و ببرهای تامیل کنترل بخش اعظم مناطق شمال و شرق کشور را در دست داشتند . پیش از این ، ببرهای تامیل توان جنگ متعارف چندانی نداشتند . طی جنگ داخلی اول ببرهای تامیل بیشتر یک نیروی چریک بودند تا متعارف .
در حین کشتار ، اعضای هیئت مذاکره کننده تامیل ، یک متخصص مخابرات و دو رهبر نظامی ، که د هتل هیلتون کولومبو بودند بازداشت و به پادگان نظامی کالوتارا منتقل شدند . آن ها چند روز بعد آزاد و تحویل ببرها داده شدند . در کتاب سرلشکر ساراث موناسینغه ، ( نسخه ی یک سرباز ) ، آمده است که متخصص مخابرات مذکور از پرابهاکاران چنین پیامی دریافت کرده است : (( هر چه که اتفاق بیفتد ، یادتان باشد پولی را که به شما پیشنهاد شده با خودتان بیاورید )) .
وضعیت پراکندگی قومی در سری لانکا : بنفش سینهالی ، قرمز تامیل سری لانکایی، زرد تامیل هندی ، سبز مسلمانان ، سفید مناطق بدون وجود اکثریت قاطع یک قوم
منبع :http://www.military.ir/forums/topic/29202-%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%B9%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D9%84%DB%8C%D8%B3-%D8%B3%D8%B1%DB%8C-%D9%84%D8%A7%D9%86%DA%A9%D8%A7-%D8%8C-1990/


امضا کاربر
بزرگترین افتخار آن نیست که
هرگز شکست نخوریم،بلکه آنست که پس از هر شکست دوباره برخیزیم.

The greatest glory in living lies not in never falling, but in rising every time we fall.
پنجشنبه 27 فروردین 1394 - 22:51
نقل قول این ارسال در پاسخ گزارش این ارسال به یک مدیر

پاسخ ها


برای نمایش پاسخ جدید نیازی به رفرش صفحه نیست روی تازه سازی پاسخ ها کلیک کنید !



برای ارسال پاسخ ابتدا باید لوگین یا ثبت نام کنید.


پرش به انجمن :